fbpx

Ik moet bekennen dat me overweldigd voelen iets is waar ik veel mee heb geworsteld en dat op momenten nog steeds doe. De ironie is dat ik een fase van mijn leven ben ingegaan waarin ik eindelijk heb ontdekt wat ik wil en wat wel en niet belangrijk voor mij is. Ik hou van dat gevoel. Het heeft veel onzekerheid en gepieker uit mijn leven verwijderd. Echter, na 47 rondjes om de zon, lijkt mijn lichaam een hele reeks beperkingen te hebben gekregen als gevolg van, laten we maar zeggen ‘de bijwerkingen van het leven’.

Waar ik jarenlang de energie had die ik nodig had maar niet wist wat ik met mijn leven wilde, heb ik nu de omgekeerde situatie. Een sterke drive en motivatie om vooruit te komen gekoppeld aan een lichaam dat veel downtime nodig heeft om te herstellen.

Modern leven

Wat deze uitdaging nog meer een uitdaging maakt is het moderne leven. Vanuit het perspectief van het tempo van het leven in de jaren 80 en 90 gaat het eerlijk gezegd gewoon goed met mij. Ik herinner me toen ik opgroeide in Dubai in de jaren 80 dat er een nieuwe supermarkt werd geopend: Safeway – open 24 uur per dag! Ik herinner me ook dat het toen best een groot ding was. Een noviteit. De toekomst. Maar zelfs toen, als jonge jongen, begreep ik niet wie er om 3 uur ’s nachts zijn boodschappen zou willen doen.

Nu zijn we in de toekomst van toen en de 24-uurs samenleving is een feit. Ik geef toe, ik heb moeite om het bij te benen. Dat komt deels omdat mijn interne bedrading nog komt uit een analoge wereld. Ik heb mijn best gedaan om de ontwikkeling in technologie bij te houden, maar ik heb de grenzen van mijn capaciteiten bereikt.

Ik zie jongere mensen die zeer technisch onderlegd zijn en razendsnel met al onze technologische hulpmiddelen kunnen werken. Maar tegelijkertijd lijkt het aantal burn-outs en depressies onder de jongere generatie een nieuwe verborgen pandemie te zijn. Dus dat zou erop kunnen wijzen dat er ook een structureel probleem is in de manier waarop we de samenleving hebben georganiseerd.

Omgaan met de realiteit

Het zou dus redelijk zijn om te zeggen dat ik niet de enige ben die te maken heeft met het gevoel overweldigd te zijn. De reikwijdte van mijn persoonlijke macht betekent ook dat ik de samenleving niet kan veranderen. Dat lijkt een gegeven. Ik zou willen dat veel zaken anders waren, maar ze zijn zoals ze zijn. Dus stap één in deze is de realiteit te erkennen zoals die is.

Stap twee is kiezen hoe je met de werkelijkheid wilt omgaan. Een deel van mijn levensdoel is om mensen te helpen opnieuw verbinding te maken met hun levensdoel. Door dit te doen hoop ik dat dit sommige mensen zal helpen om uit de ratrace te stappen die we leven noemen en terug te keren naar een plaats van innerlijk evenwicht.

In plaats van vast te blijven zitten in de overlevingsmodus, kan een bewuste beslissing nemen over hoe je van plan bent om te gaan met de realiteit die voorhanden is je ook meer duidelijkheid in je leven brengen.

Volume

Ik heb het hier niet over het volume van het geluid, maar over het volume van werk. Een manier waarop ik me gemakkelijk overweldigd kan voelen is ervoor te zorgen dat ik te veel werk op mijn bord heb. Ik doe dit best goed moet ik bekennen. Vaker dan ik wil laat de gestreste toestand van mijn lichaam mij dit weten.

Dan herinner ik mezelf: hoe eet je een olifant? Een hap tegelijk. Dus in plaats van al mijn taken en toekomstplannen in mijn bewustzijn vast te houden, parkeer ik ze en concentreer ik me op één ding. Op dit moment ben ik deze blogpost aan het schrijven. Dat is het enige wat ik mezelf toesta. Ik zit aan mijn bureau en typ. Dit voelt rustgevend en mijn lichaam voelt ontspannen aan. Dat betekent dat ik erin geslaagd ben om al het andere wat ik moet doen succesvol te parkeren.

In NLP noemen we dit chunking: dingen opdelen in chunks. In dit geval heb ik mijn to-do’s opgedeeld in brokken. Wat belangrijk is, is dat je de brokken zo klein maakt dat ze gemakkelijk haalbaar aanvoelen. Op dit moment is de brokgrootte = 1 blogpost, in tegenstelling tot mijn grotere doel om een heel jaar lang 2 blogposts per maand te schrijven, iets waarover ik me al overweldigd begin te voelen als ik eraan denk.

Tijd

De andere belangrijke factor in dit alles is tijd. Snelheid lijkt gelijk te staan aan succes in de wereld van vandaag. Ik heb eerlijk moeten zijn tegenover mezelf en ik heb moeten toegeven dat ik ook de snelheid van vandaag niet kan bijhouden. Het voelt dan alsof ik probeer deel te nemen aan een Formule 1 race met een sedan (voor de jongeren die dit lezen, een sedan is een populair type familieauto in de jaren 80 en 90). Het is gewoon niet mogelijk. Een sedan heeft vele kwaliteiten, maar hoge snelheid hoort daar niet bij. En dat is oké. Dit besef heeft me al geholpen om me meer op mijn gemak te voelen.

Wat ik nu doe, is focussen op wat ik kan. Kan ik een blogpost schrijven, bewerken, social media visuals maken en deze binnen een uur publiceren? Nee! Nu accepteer ik gewoon dat het net zoveel tijd kost als nodig is. Ik ben opnieuw aan het leren te vertragen.

De les die ik heb geleerd is dat ik realistisch mag zijn in mijn tijdmanagement. Om niet langer vast te houden aan een fantasie-idee dat ik het allemaal wel snel kan doen en me tegelijkertijd op mijn gemak voel. Dat is een van de grote voordelen van mijn 47 jaar. In het grotere geheel dient het niemand dat ik sneller probeer te werken ten koste van mijn gezondheid.

Te veel willen

Minder is meer. Net zoals velen van jullie die dit lezen, wil ik gewoon te veel. Er zijn niet genoeg uren in een dag om alles te doen wat ik wil doen. Ik heb het hier niet alleen over werk. Er zijn zoveel andere leuke dingen (en ook minder leuke dingen) die we willen of moeten doen. Mijn geest probeert me er steeds van te overtuigen dat het kan: alles hebben en doen. Het kan echter niet. Punt.

Ik ben deze nog aan het leren.

Onder de waterlijn

Dit is er een die ik ook wil noemen (vaak de olifant in de kamer): dat wat niet genoemd mag worden. Misschien zijn er onderliggende emotionele wonden uit je verleden die wachten om te worden geheeld? Het kost veel energie om deze op afstand te houden, waardoor je minder energie overhoudt voor de dagelijkse beslommeringen waarmee je ook te maken kunt krijgen. Het goede nieuws is dat de psychologische gemeenschap de afgelopen decennia een lange weg heeft afgelegd en dat er uitstekende coaches en therapeuten zijn die je maar al te graag helpen.

Inchecken bij jezelf

Hoe gaat het met je?

Heb je recentelijk de balans wel eens opgemaakt van hoe je je voelt?

Op een schaal van 1 tot 10, hoe overweldigd voel je je?

Voor een korte periode kan ons lichaam dit aan, zolang rust en herstel volgen. Overweldiging gedurende een langere tijd volhouden zal onvermijdelijk leiden tot een vorm van burn-out of gezondheidsproblemen.

Als je overweldigd voelen iets is dat jij ook ervaart, kijk dan wat je kunt doen om weer in balans te komen. Wellicht dat mijn ervaring met overweldiging jou helpt om met die van jou om te gaan?

Nieuwsgierig?

Triggert deze post jou en ben jij nieuwsgierig geworden?

Als jij wilt onderzoeken of NLP wat voor jou kan zijn, boek anders hieronder een videobelafspraak om eens kennis te maken en om jouw vragen te kunnen stellen.