fbpx

Nou, dat het bleek kinderlijk eenvoudig. Met name met de rapport-oefeningen van gisteren in het achterhoofd. Want dit is eigenlijk een variatie daarop. Door met opzet subtiel te mismatchen met je gesprekspartner gaat het bijna vanzelf. En op het moment dat je merkt dat je gesprekspartner gaat haperen vanwege het gebrek aan rapport, onderbreek je op uitermate vriendelijke en meelevende wijze het gesprek.

Daarmee onmiddellijk weer rapport opbouwend of zelfs herstellend. Waardoor je boodschap dat je het gesprek helaas moet onderbreken, goed ontvangen wordt. Verbluffend. Zo simpel kan het dus zijn.

Hierna volgde nog een stukje uitleg over ankeren. En dan met name “collapse anchors”. Daarbij gebruik je een positief en een negatief anker tegelijk om het geankerde negatieve gevoel zo’n optater te geven met het geankerde positieve gevoel, dat het definitief veranderd wordt.

Daniëlle durfde het aan om als voorbeeld voor de groep te gaan zitten. Echt dapper van haar, vond ik, want het ging hierbij specifiek om een ervaring met een zware, negatieve emotie. Ik durfde het niet aan. Ik had mijn zware, negatieve emoties net weer veilig weggeduwd, die ging ik echt niet vrijwillig weer tevoorschijn halen. Maar zij deed het toch maar mooi.

Dat is wel fijn in onze groep. Er heerst een goede, open sfeer. Niemand wordt veroordeeld of uitgelachen. Je kan echt helemaal jezelf zijn. Als je dat wilt.

In de lunchpauze nam ik me voor vandaag weer mee te doen met een oefening. Om de weerzin ertegen te doorbreken, voor die zo groot werd dat het helemaal niet meer zou lukken (leer mij mezelf kennen). Een beetje zoiets als weer op een paard gaan zitten als je er afgevallen bent. Moet je niet te lang mee wachten, want dan durf je misschien niet meer.

Lees deel 25

Deel 23 gemist? Lees deze hier verder!