fbpx

Het lukte me uiteindelijk niet om nog voor de lunch terug te komen. Maar erna was Mirjam uiteraard bereid om met me van plek te wisselen, zoals Richard voorgesteld had. En het werkte inderdaad. Ik had het idee dat ik niet meer midden in de drukte zat. Mijn tranen bleken nog niet helemaal op, want ze druppelden nog redelijk gestaag over mijn wangen. Maar het hysterische snikken was onder controle. Ik durfde het weer aan.

Zaterdagmiddag, na de lunch. En dus tijd voor de begeleiders om zich terug te trekken om over ons cursisten te konkelen. Spannend, spannend. Tijd ook voor de verrassingsopdracht die gisteren aangekondigd was: wij moesten een toneelstukje voorbereiden. En uitvoeren. Over taalstructuren.

Het onderdeel “toneelstukje” vond ik wat minder dolletjes, maar het stoeien met taal maakte me toch enthousiast.

Maaike, Richard, Mirjam en Elmar vertrokken en Sabine, Ronja, Alida, Daniëlle en ik gingen aan de slag. Al snel ontstond het idee (credits Ronja) om onze lessituatie na te spelen. Dus een Maaike en een Richard (die we tot Henk en Ingrid omdoopten, want nooit over de rug van een aanwezige ander grappen maken) voor de klas die iets uitlegden maar waarbij het niet helemaal ging zoals ze wilden.

Ronja en Daniëlle staken meteen hun vinger op bij de vraag wie Henk en Ingrid wilden spelen. Alida, Sabine en ik vonden het prima om de bijdehante leerlingen te spelen. Bij het schrijven van het script kwamen we er tot onze verrassing achter dat de voorbeelden van taalpatronen in onze syllabus allemaal een nogal negatieve connotatie bleken te hebben.

Het was best een uitdaging om ze op de juiste manier om te buigen naar positieve voorbeelden. Maar met vereende krachten kwamen we tot een leuke tekst. En we hadden ‘m ook precies op tijd af. Het werd een hilarisch stukje. Wat een leuke opdracht!

Lees deel 19

Deel 17 gemist? Lees deze hier verder!